maandag 30 maart 2015

Opgeruimd staat netjes!

Het is vast jaren gelden dat ik een blog schreef over opruimen. En dat betekend echt niet dat ik in de tussentijd het ei van Columbus had gevonden. Op opruim gebied ban ik al jaren zoekende naar de perfecte manier om het nare en vaak eindeloze klusje te klaren. En vooral om het vol te houden. Het ligt voor de hand dat ik diverse methodes heb uitgeprobeerd. Het is net zo als met lijnen, lukt het ene niet dan ga je over naar het volgende idee
en duik je er met veel energie in om na een paar weken te concluderen dat ook deze manier gedoemd is te mislukken.
Zo deed ik 'een lade/plank/kastje per dag' Het idee was om iedere dag een kleine plek goed op te ruimen. Ik las op vele blogs enthousiast mee met andere ploeteraars en deed netjes mijn best. Maar zag echt geen resultaat. Daarna maakte ik een week en maand schema. Van dag tot dag stond daarop wat schoon en opgeruimd moest worden. Het werkt prima als je verder niks te doen hebt of onverwacht ineens een dag niet thuis bent. Want dan loopt het hele schema in de war.
En ondertussen erger ik me mateloos aan al die losse rommeltjes die overal slingeren. Veel dingen bij ons in huis schijnen geen vaste plek te hebben. Zoals de rol ducktape die weken geleden asiel heeft aangevraagd op onze eettafel en een bonte verzameling prullen die op het dressoir samenscholen. En hoe vaak ik opruim ze zijn binnen een paar dagen weer terug.
Vaak geef ik dan mijn huisgenoten maar de schuld van het verspreiden van de rommel terwijl ik natuurlijk ook wel weet dat ook ik er debet aan heb. Maar dat ontkent heel makkelijk.
Naarmate de chaos en stress in mijn hoofd groter wordt krijg ik meer nijgingen om de troep in huis te lijf te gaan. Het cliché Een opgeruimd huis is een opgeruimde geest gaat wel voor mij op. En toen liep ik ineens tegen een blog aan waarin een boek over opruimen werd besproken. Geschreven door een Japanse en reeds een grote hit in haar eigen land. Marie Kondo 

Het boek heet in het Engels "The life-changing magic of tidying up" in het Nederlands vind ik de titel iets wat kaal en niet inspirerend met "Opgeruimd!" Ik mis de "life-changing magic", die ik natuurlijk heel hard aan het zoeken ben.  Ik las het boek in het Engels. Maar voor de inhoud maakt de taal niks niet uit.
Marie Kondo heeft een geweldige baan, ze adviseert mensen die niet kunnen opruimen hoe ze hun huis opgeruimd kunnen krijgen.
In het boek beschrijft ze haar jeugd en zoektocht naar de ultieme opruim methode. Ze komt mij ietsjes wat neurotisch over en na het bekijken van wat interviews en filmpjes op YouTube ben ik er van overtuigd dat we te maken hebben met een hyperactief licht dwangmatige opruim goeroe. Maar daar kan ik prima mee leven als mijn huis en hoofd daar baat bij hebben.

Ik zal even heel kort uitleggen wat de Konmari methode inhoud. ( Konmari de naam wat de methode en Marie Kondo laat zich ook zo noemen)
Eigenlijk komt het maar op één ding neer. Ontdoe je van alle dingen die je geen energie en goed gevoel geven. Bij alles wat je in je hand hebt vraag je één vraag "Does it spark joy?"  Bij ontkenning raadt zij aan om je ontdoen van het item. Konmari verdeeld alles in categorieën en het is van belang dat je bij de juiste categorie begint.

  •  Kleding
  •  Boeken
  •  Documenten
  •  Diversen
  •  Mementos Spullen waar een herinnering aanzit
Verder geeft ze de volgende dwingende adviezen. 
  1. Werk altijd per categorie en NIET per ruimte.
  2. Verzamel alles uit één categorie op een stapel en werk snel en efficient.
  3. Ga bij het selecteren uit van de spullen die je wilt houden.
  4. Vraag bij elke item "Does it spark joy?" Nee? Weg er mee.
  5. Alles in huis heeft een eigen plek.
Ik zei in het begin al dat ik Marie Kondo een wat raar persoon vond, maar ik mag haar wel. De manier waarop ze naar het huis en de spullen kijkt geeft zelfs mij rust en inspiratie. Ze gaat ver hoor! Bedankt haar handtas elke dag voor het dragen van haar spullen en zegt sorry tegen haar sokken als ze te lang in haar schoenen hebben gezeten. Ze heeft een zeer vermufte manier van kleding opvouwen die ik nog niet onder de knie heb maar waar van je op Pinterest duizenden afbeeldingen en tips kunt vinden.

Of deze methode voor mij gaat werken weet ik nog niet. Ik ben nog niet begonnen met opruimen. Maar ze heeft mij wel geïnspireerd met haar verhaal en manier van leven. De kunst van het minderen staat mij wel aan en ik ga me daar zeker in verdiepen en hoop het ook in de praktijk toe te gaan passen. 
Want ze heeft natuurlijk gelijk. Waarom zou je je omringen met spullen, dingen of mensen die alleen maar energie kosten? 





vrijdag 27 maart 2015

Palmpasen en het Paasfeest

Het viel me deze week voor het eerst echt op dat het al echt licht is al we naar school fietsen. En dat de knoppen in de bomen steeds dikker worden. De lente is weer aangebroken.
Als kind keek ik vanaf kerst echt uit naar de lente en het paasfeest. Pasen was onlosmakelijk verbonden met de lente en kon mij niet snel genoeg komen. En ik merk  dat ik dit jaar weer kinderlijk uit heb gekeken naar de eerste knoppen aan de bomen en het morgenlicht als de wekker gaat. Kleine vlinders kriebelen in mijn buik als ik de hazen op hun achterpoten zie staan in de weilanden en waterhoentjes als malloten achter elkaar aan zie rennen. Het is Lente!!
Moeder Aarde heeft haar wortelkindjes gewekt en brengt ze als bloesemkinderen naar de aardoppervlak. En zodra de natuur begint uit te lopen is de tijd voor het Paasfeest aangebroken, het feest van de opstanding uit de doodse materie.
Het zal niet verbazen dat, net als zoveel nu christelijke feesten de oorsprong echter ver voor de komst van Christus ligt. Zo ook het Palmpaas feest. Het was een feest om de wederopstanding van de natuur te vieren. Levenssappen beginnen weer te stomen, knoppen zwellen op, de bloemen gaan bloeien en in de stallen worden de eerste jonge dieren geboren. Het licht brengt nieuw leven.
Het is dus niet raar dat deze dag gekoppeld werd aan de opstanding van Christus.

De zondag voor Pasen is Palmzondag. De eerste dag van de Stille Week. Het is de dag, die ons herinnert aan de intocht van Jezus in Jeruzalem. Het was druk in de stad vanwege het  Joodse Pesach. Ze wilde allemaal de lang verwachtte koning zien. Ze sneden palmtakken van de bomen, deze zijn altijd groen en symboliseren het eeuwige leven, en legde deze op de weg die Jezus ging.
Palmzondag is de eerste van de 8 dagen die  de Stille Week vormen.

Maandag, verbonden met de maan, op aarde alleen 's nachts zichtbaar maar haar ritme heeft zoveel invloed.

Dinsdag, verbonden met Mars, de planeet van de strijd.
De Farizeeërs en schriftgeleerden gaan met Jezus de strijd aan. Zij verdedigen het ouden tegen het nieuwe dat Jezus wilt brengen.

Woensdag, verbonden met Mercurius, de beweeglijke planeet.
Er heerste grote onrust in Jeruzalem die eerste dagen en op woensdag trek Jezus zich terug met zijn volgers. Maria Magdalena zalft zijn voeten met zeer kostbare olie. Judas vindt dat het geld beter aan de armen had gegeven kunnen worden. Verspilling van geld. Judas was zeer sociaal en wilde vooral dat de mensen het beter kregen.   Maar Jezus neemt het van Maria Magdalena op "binnenkort ban ik er niet meer, maar de armen zullen er altijd zijn". Judas verlaat boos de groep en verraad hem voor 30 zilverstukken.

Donderdag, verbonden met Jupiter, de planeet van de wijsheid.
Ook wel witte donderdag.
Het volk bereid zich voor op de seideravond, ter nagedachtenis aan de laatste avond voor de vlucht uit Egypte. Ook Jezus vierde deze avond. Hij wast de voeten van zijn leerlingen en daarna gaat hij voor bij het avondmaal.
Later die avond ontmoet Jezus de doodsengel in de tuin. Hij weet dat hij spoedig zal sterven. Hij vraagt zijn leerlingen met hem te waken maar zij vallen steeds in slaap en Jezus wordt gevangen genomen.

Vrijdag, verbonden met Venus, planeet van de liefde en vruchtbaarheid.
Goede vrijdag.
De dag dat Jezus sterft doet hij dat uit liefde en zijn geloof in een betere wereld.

Zaterdag, verbonden met Saturnus, soms afgebeeld als de dood met een zeis.
Het lichaam van Jezus is begraven. Maar iets blijft in leven. De geest is zo sterk en daalt af naar onderwereld en daar begint de opstanding al.

Zondag, verbonden met de zon, planeet van het licht.
Het graf is leeg. Het licht, de geest is nog 40 dagen onder de mensen.

Het verhaal van de opstanding is voor kleine kinderen nog maar moeilijk te bevatten en misschien wil je ook de christelijke kant van Pasen niet zo zeer benadrukken.
Blijf dan dicht bij de natuur en haar wederopstanding uit de dood.





zondag 8 maart 2015

Holi Phagwa

"Om zichzelf te verheffen moet elk persoon continu bezig zijn met het bijstellen van zijn opvattingen en levensvisie"

Een mooie zin en een goede boodschap. 
Iets dat wij graag in de praktijk brengen thuis en altijd opzoek zijn naar verbreding van de horizon. Voor ons zelfs maar zeker ook voor de kinderen. En zo kwamen wij vorig jaar voor het eerst in aanraking met het Holi Phagwa. In februari of maart vieren hindoes hun lente feest Holi. In sommige landen, India en Nepal is het zelfs het begin van het nieuwe jaar. 
De oorsprong van het Holi feest is, net zoals veel lente feesten een overwinning van het goede op het kwade. Het licht dat het windt van de duisternis. Een oorsprong die terug te voeren is tot de natuurgoden en later ook een religieuze uitleg heeft gekregen. 

Het Holi feest is in twee delen te splitsen. Het feest wordt ingeluid met het planten van de Holika, een stek van ricinus plant. De dagen worden langer en de planten kunnen weer gaan groeien. De natuur bloeid weer op en dat is te merken aan het gemoed van de mens. Die is ook weer opgewekt en vol goede moed.  40 dagen lang wordt de Holika lief gehad en groot gebracht. Dan op de eerste volle maan zal de offering plaats vinden. Er wordt een brandstapel om het plantje heen gemaakt en een pandit (priester) voert een offer uit. Dan wordt de Holika verwijderd en de brandstapel (het kwaad) in de fik gestoken. En het plantje (het goede) leeft voort. 
De dag na de eerste volle maan is dan de Holi dag. Men komt samen en wenst elkaar een goed nieuwjaar, voorspoed en een vrolijk jaar toe. Subh Holi. Men bestrooid elkaar met de as  van de brandstapel als teken dat ze het kwaad zullen overwinnen. Als teken van de natuur die in bloei komt te staan bestrooid en besprenkeld men elkaar met gekleurde poeder en reukwater. Het feest duur tot de volgende dag.

Met als zoveel  feesten is in de loop van de tijd het religieuze aspect naar de achtergrond gedongen en is het voor veel mensen toch vooral een vrolijk feest. Met het Holi niet anders. Hoewel er ook aan de religieuze kant echt aandacht aan gegeven wordt.

Ik heb met de kinderen het verhaal gelezen en geprobeerd om het te vertalen naar hun beleefingswereld. Het was vorig jaar een succes en dus zijn we ook dit jaar naar Rotterdam gegaan om het te vieren. Gewapend met flesjes gekleurde poeder rennen ze met tientallen andere kinderen over het terrein en zijn binnen de kortste keren bedekt met een dikke laag kleuren. De sfeer is geweldig. Je moet niet raar op kijken als je van wild vreemde mensen een aai in je gezicht en over het hoofd krijgt met een hand vol poeder, Subh Holi! Iedereen is welkom als je maar met respect mee doet. 
En ik word er erg blij van als ik zie dat er naast de hindoes ook moslims en christenen aanwezig zijn en hun gelukswensen over brengen. 
Wij hebben er weer van genoten en zijn weer een ervaring rijker. 


foto's van Marian Vermeeren.