maandag 25 juli 2016

Fietsvakantie; de 3e etappe ELLEMEET 55km

Aan het einde van de rustdag stonden de meeste tassen al weer ingepakt en gingen we nog redelijk op tijd naar bed. 
De derde etappe zal via Rockanje, over de deltawerken, langs de Goereese kust en de Brouwersdam naar Ellemeet gaan. Met een lange stop in Ouddorp voor een duik.
Om 10 uur zaten we op een pleintje in Oostvoorne aan het ontbijt, tompoucen en broodjes kaas. 
 Om daarna met frisse moed en vele liters water op pad te gaan. Het was erg warm, maar in tegenstelling tot de vorige etappe hadden we nu wind mee en ging het eigenlijk best snel.
In Goedereede, overgens een heel mooi dorpje, moest iedereen plassen en was het wel tijd voor een pauze. In de oude
haven vonden we een klein cafeetje en was het tijd voor appelsap on the rocks en een koffie verkeerd.  De koude pannenkoeken smaakte ook uitstekend. Via de hoge duinen kwamen we vervolgens op onze lunchstop, het strand in Ouddorp.  Vreselijk druk en de zee was heel ver weg. Maar de kinderen namen een duik en ik ruste wat uit.  Wel met een blijvende tijdsdruk in mijn hoofd. Ellemeet is nog ver. 
Tegen 18u bereiken we het Grevelingenmeer en in de brandende zon, maar met wind mee rijden we het laatste stuk over de dam.

Ik fiets graag achter de kinderen, dan kan ik zo lekker trots naar ze kijken. Want op wat zucht en gesteun na hebben ze ook deze lange etappe weer prima doorstaan.
Na 8,5 uur op de fiets bereiken we Ellemeet, hongerig en moe kom ik er achter dat er geen winkels zijn in dat dorp en dat de eerste supermarkt op 8 km ligt..... Dan zakt de moed een beetje in mijn schoenen. Ik besluit dan maar uit eten te gaan en we schuiven aan op het terras van de enige uitspanning die het dorp rijk is. Het is half acht en ik bel de camping  om door te geven dat we iets later zijn, maar er aankomen. De reactie van de mevrouw van de camping was buitengewoon bot, we hadden tot 20u de tijd en anders was de camping dicht!  ok, omdenken dan maar weer en met twee tasjes met take a way komen we net op tijd aan. En mevrouw krijgt het vervolgens voor elkaar om twee kinderen binnen 5 minuten aan het huilen te krijgen. Voorafgaande aan de reis had ik al meerdere keren contact gehad met deze camping en elke keer aangegeven dat we 3 nachten wilde blijven, om even goed uit te rusten.  Nu was het onmogelijk om op het trekkersveldje langer dan 2 nachten te blijven en de prijs die telefonisch was doorgeven klopte ook niet. Kinderen in tranen, ik boos. Die avond ad ik koud, te duur eten en had ik er even geen zin meer in. Gelukkig stond er een gezin op het veldje met kinderen en hadden die het echt naar hun zin.
Ik droomde dat het heel hard regende.

De volgende dag en dus enige rustdag was voor het strand. Lang lang geleden was ik wel eens in Renesse geweest, 18jaar en..... Renesse dus. Wat een drukte, een ramp. In de supermarkt was de oorlog aangebroken en werd er massaal gehamsterd en op straat.....nou ja gewoon verschrikkelijk!  Het zal de warmte geweest zijn en de ooste wind, maar ik kon niet veel hebben. Het strand te druk, de mensen te luid en de zon te hard. Om 16 uur was ik verbrand en moe. De kinderen hadden natuurlijk nergens last van die maakte een fort om de zee tegen te houden en gingen op kwallen jacht.


De teller stond al weer op 150km dus een ijsje hadden we wel verdiend.


De noedels met kip die Saul op de camping maakte gingen er ook goed in.
Tijdens het eten kreeg ik de bevestiging dat we de volgende dag welkom waren op een camping in Kamperland, voor 3 nachten.
Die nacht kon ik weer even ontspannen.

donderdag 21 juli 2016

Fietsvakantie; de 2e etappe OOSTVOORNE 40km

Zaterdag ochtend en ik merk aan Davita dat ze het moeilijk vindt om afscheid te nemen en verder te trekken.  Alles gaat extra langzaam en een boze bui ligt op de loer. Ik hoop dat het afscheid nemen makkelijker wordt komende dagen, want we zullen elke twee dagen verder trekken. 
Het scheelt dat ook de scouts vandaag naar huis gaan en overal is het een drukke bedrijvigheid. Om half tien heb ik alles in de tassen en hoeft alleen de tent nog. Maar even geduld want eerst belt de lokale radio nog voor een kort praatje over onze vakantie en ze willen graag een tip voor het eten. 
Nog een laatste kop thee en om 11.30u zitten we weer op de fiets. Vandaag is de eindbestemming Oostvoorne. Het is fris op de fiets en de wind is stevig.
In Hoek van Holland nemen we de boot, even maak ik nog het grapje om de grote boot naar Engeland te nemen, het enthousiaste JAAAAAAA galmt nog na in mijn oren.
De fastferry die ons naar de maasvlakte brengt is goed gevuld maar gelukkig vinden we een beschut plekje. De stuurman helpt nog even om de fietsen goed weg te zetten en vraagt of we boven komen kijken in de stuurhut. Er liggen namelijk zeehonden op het strand en van af boven kan je die goed zien. En ja wel, daar lagen ze, 7 stuks Inc een paar jongen. Goud glanzend in de zon. Hij voer extra langzaam zodat we ze goed konden zien. Erg leuk. Verder vertelde de stuurman van alles over de grote schepen en de haven. Het werd een leuk tochtje.
Het was ook echt het hoogtepunt van de reisdag. Het was een saai stuk en door de harde wind ook erg zwaar. Davita belande door een windvlaag op het asfalt en haalde haar knie open. Gelukkig was dat verdriet snel over na een, veel te dure muffin bij futureland. En een kaartje aan opa&oma 


De camping 'de Roos' maakte alles goed. Keurig, strak, bloemen en schoon, heel schoon. Het plekje erg klein en drie meter van de buren vandaan, maar met picknicktafel.
En wat is het heerlijk om op een wc te zitten die naar bloemen ruikt en niet naar 50 scouts!
De volgende dag was een echte rustdag. Saul en Davita werden gevraagd om in het zwembad van de dochter van de eigenaar te spelen en ik heb ze eigenlijk heel de middag niet gezien.
Als echte fan van het tv programma "we zijn er bijna" kon ik het niet laten om net als die gasten op de rustdag even lekker de was te doen. Het is dat ik geen ramen in de tent heb die ik kan wassen anders...... 
Het was ook de eerste avond dat we echt lekker kookte met zo'n drieën. Gebakken aardappelen,

verse worst en erwt&wortels, en dat op één pitje. De dag werd helemaal top toen mijn vader ineens in motorpak het veld op kwam lopen. Even weer kletsen was erg fijn.
24/7  op  een zeer kleine ruimte met z'n drieën vraagt soms best veel van mij maar zeker ook van de kinderen. Best knap dat het over het algemeen erg goed gaat. En de kleine ruzies gaan over dezelfde dingen als thuis, Saul die een filmpje wil kijken toen hij zag dat er WiFi was en Davita die steeds haar zin wil door drijven. En ik.......Ik zou best even een uurtje willen uitrusten in een echte stoel zonder "mamaaaaa?!?!"
Maar we moeten door, morgen de derde etappe richting Ellemeet. Een lange etappe en het wordt warm dus het zal een zware worden. 


zondag 17 juli 2016

Fietsvakantie; de eerste etappe 'S GRAVENZANDE 48km

Het inpakken van de bagage blijft een klus. De hele dag verzamelen zich spullen op de eettafel en tegen de avond krijg ik een lichte paniekaanval, past dit echt allemaal in de tassen?!  Maar een paar uur later staan er dan toch echt 6 fietstassen en een kar keurig gepakt in de kamer en is de tafel leeg. Ik moest soms selectief en streng zijn met wat er wel en niet mee kon. Vaak waren mijn spullen de klos zodat er iets extra's voor de kinderen mee kon. 
De nacht voor vertrek is eigenlijk altijd onrustig.  Paklijsten schieten door mijn hoofd, ik draai en ik zucht maar van goed slapen komt niet zo veel. Mijn kinderen hebben duidelijk de slaapgenen van hun vader want die slapen echt in elke situatie en moest ik dus ook wakker maken.  Met duffe ogen aan het ontbijt en een uur later zaten we op de fiets. Bestemming scouting labelterrein 's Gravenzande.
Het weer was stukken beter dan anderhalve week geleden en we schoten aardig op. 
Toen ik de routes aan het plannen was en zag dat het maar 38km, dus max 3 uur fietsen, was hield ik natuurlijk geen rekening met hooibergen en speeltuintjes die we onderweg tegen zouden komen.
Maar vrolijke kinderen fiets toch ook een stuk fijner.
Oh er wordt wel heel wat gemopperd onderweg hoor. De wind was ook gemeen hard en het stuk langs de nieuwe waterweg lang. Dan is het toch aan mij om ze weer op te vrolijken zodat ze toch weer even doorzetten. 
En de vermoeidheid was weer zo voorbij toen we op onze camping aan kwamen.  Een heerlijk groot scouting terrein met altijd gezellige drukte van de groepen scouts die er op kamp zijn. 
De tent staat zo en hoe heerlijk is het dan om even neer te ploffen met een kop thee.
Davita had echt trek en begon meteen aan het avondeten, Chili con carne, zoals onze familie traditie voorschrijft.  Het kleed is onze tafel en stoelen tegelijk.  Dat voelt zo heerlijk simpel, meer heb je eigenlijk niet nodig.
Nog voor het donker was sliepen we alle drie.

Ik werd wakker van een hard gekwetter, drie Vlaamse gaaien vlak voor de tent. Ruzie om, wat later bleek, een kikker.  
Rustig wakker worden, thee en stilte. Heerlijk. 
Doordat we op elke camping twee nachten blijven hebben we ook steeds een vrije, niet fiets dag. Dus om 11 uur sprongen we op de fiets en reden we naar het strand.  Over de duinen zagen we donkere wolken het land in drijven, maar wij lagen de hele middag in de zon. Voor het eerst in jaren weer gezwommen in de zee. Zelfs Saul, die bang is voor het onbekende en iets wat hij niet ziet, de bodem van de zee bijvoorbeeld,  had er enorme lol in.
Moe, rossig en ziltig van de dag strand lagen ze op tijd in bed. Voor begon in inpakritueel weer. Maar ook heel even een moment alleen.


zondag 10 juli 2016

Fietsvakantie; de voorbereiding

Vroeger vond ik kinderen die op fietsvakantie gingen altijd een beetje zielig. Met een bult spullen achter op je gewone fiets naar een camping 30 km van je huis.
Maar goed, nu vele jaren later ga ik dus zelf op fietsvakantie, naar Zeeuws-Vlaanderen dat dan weer wel. De afgelopen maanden ben ik mij  gaan verdiepen in de spannende wereld van de actieve fietsers. En er ging een wereld voor mij open. Die bult spullen achter op de bagagedrager is natuurlijk 'not done', daar voor in de plaats zijn er vreselijk dure, hipster tassen van echte avonturen merken. De prijs is gelijk aan een week kamperen dus ben ik erg blij dat ik die van Zus kan lenen. 6 tassen.... Dat is niet veel als je toch 3 weken weg wilt blijven.
Afgelopen jaren was de bestemming Frankrijk en reden we met een enorme aanhanger naar de camping. Nu moet ik bij alles denken of ik het nodig heb en of het kleiner kan. Ik las diverse blogs over mensen die lange tochten fietste, ook met kinderen, en die werkelijk het minimale bij zich hadden. Maar 3 weken eten met een spork en alleen maar fietskleding aan hebben gaat net te ver. Ohja, en ik kocht een tent die echt niet door de strenge

fanatieke fietsers goed gekeurd zou worden. Een 4-persoons tent met ruimte om in de voortent te zitten. Een weloverwogen keus, want de inderdaad ultra lichte tentjes die veel gebruikt worden bieden geen plaats om binnen te spelen als het een hele dag regent. En ik ken mijn kinderen...... Die kunnen echt niet liggend de dag doorbrengen. Dus een grote tent en dus ook een fietskar om de tent te vervoeren.
En dan wordt het spannend, past alles in de tassen en kar? Kan alles wat ik denk nodig te hebben mee? De enige manier om dat te testen is het doen. Dus ik met de kinderen op proef-fietsvakantie-weekend.
 En hoera, met nog wat ruimte voor extra kleding en wat speelgoed vertrokken we afgelopen weekend naar Hoek van Holland voor een nachtje kamperen. Voor de kinderen ook de eerste test met meer dan 50km en zware tassen. 140 km afgelegd, waarvan 100 op de fiets. We hebben regen en veel wind gehad. Maar bij de zee scheen de zon en alles was weer goed.

Trots en vol vertrouwen gaan we deze week beginnen aan ons avontuur. We zullen de Noordzee route volgen vanaf Hoek van Holland tot Retranchement. En omdat de fiets slechts ons vervoermiddel is en we ook echt vakantie willen hebben doen we het rustig aan. Afstanden van 40-55km en dan weer een camping. 
En s avonds voor de tent een blogje schrijven, want WiFi is tegenwoordig eerste levensbehoefte geworden en op elke camping aanwezig.