Hoofd, Hart en Handen

Ik vind mezelf nog lang geen expert op het gebied van moestuinen, maar ik vind het wel leuk om zo nu en dan wat met jullie te delen. En zoals met zo veel zijn er net zo veel meningen als er tuintjes zijn dus doe ik het in de ogen van vele vast niet zo als het hoort. Maar ik hou mezelf maar voor; het feit dat je met je handen in de klei zit is al top dus echt fout kan je het niet doen. Dus vertrouw op jezelf en op moeder natuur die helpt je vast ook wel. Vandaag wil ik iets vertellen over MULCHEN. onze zuiderburen spreken het uit als Mulsjen maar ik hou het op een harde 'ch' klank. Mulchen dus...... of zoals mijn moestuinbuurmannetjes het zeggen, die rommel op de aarde. Heb je ooit in de natuur een kaal stuk aarde gezien? Herstel, vruchtbare aarde, want ja de woestijn is kaal en leeg maar daar groeit ook bar weinig. De aarde heeft een soort natuurlijke schaamte. Ligt het er bloot en kwetsbaar bij dan begint het zich snel te bedekken om zo weer warm en beschermd te worden...

Z onnelicht doorstroomt De wijde ruimten. Vogelenzang doortrilt de lichte luchten. Plantenzegen ontkiemt Aan ’t aardewezen. En mensenzielen verheffen zich Met dankgevoelens Tot de goede geesten Van de wereld. R.S.  Het jaar is rond. Mijn eerste moestuinjaar. En wat voor een jaar. Volgens de mannetjes op de tuin was het de droogste en warmste zomer in jaren. Die maar niet ophield ook. Niks groeide zoals het moest groeien en de opbrengsten waren zeer slecht. Lange gezichten en veel gemopper heb ik gehoord afgelopen zomermaanden. Ohja? Nou ik heb het toch heel anders ervaren gelukkig. Misschien is dat mijn onbevangenheid en heb ik geen enkel referentiekader maar ik heb een top jaar gehad. Ik wil jullie graag vertellen wat de tuin mijn nog meer heeft opgeleverd naast de bergen uien, groenten en fruit. Want er is meer. Een jaar geleden schreef ik dat die hele moestuin één grote wilsoefening voor mij zou worden. Daar had ik toen gelijk in. Alleen wa...

Wat bleef de vorst lang dit jaar, eind maart was het nog bitter koud en vroor het zwaar. De grond en mijn hoofd zaten potdicht. Moed zakte met de tempratuur mee naar een diepte punt. Maar een week na Pasen kwam daar dan toch de zon, voorzichtig warmde hij de aarde op. Eindelijk konden we aan de slag. Met tegels en boomschors maakte we paden en in het midden van de tuin kwam een pagode met bankje. Stukje voor stukje kon ik mijn spieren laten werken om de grond los te maken. Google werd en is mijn beste vriend in de tuin. Ik heb vaak geen idee hoe iets moet en stond letterlijk met de telefoon en een pootui in de hand naar de grond te staren. Met een beetje gluren bij de buren kwam ik er achter dat de uitje licht in de aarde gedrukt met hun kopje boven de grond het prima nar hun zin hebben. En al snel kwamen de eerste groenen scheuten er uit. Hieperdepiep hoera, het werkt. Ik Kan HET!! De meivakantie begon nat en koud, maar de tweede week barste de zomer los en tot op de dag va...

Z ielenwensen kiemen, Wilsdaden groeien, Levensvruchten rijpen. Ik voel mijn lot, mijn lot vindt mij. Ik voel mijn ster, mijn ster vindt mij. Ik voel mijn doel, mijn doel vindt mij. Mijn ziel en de wereld zijn één. Het leven wordt klaarder om mij, Het leven wordt zwaarder voor mij, Het leven wordt rijker in mij. Rudolf Steiner Een hoofd vol spinnen, slechte nacht en striemende regen. De wollen dekens en thee bieden mij enige rust en dan ineens is daar de oplossing voor al de problemen. Doe eens gek, ik ga een moestuin beginnen! Het is begin januari en ik heb net te horen gekregen dat mijn geliefde baan gaat stoppen. Het dringt nog niet helemaal tot mij door maar één ding weet ik wel heel zeker, ik moet iets buiten gaan doen. Al langer liep ik met de behoefte om meer buiten te zijn, sofisch gezegd; mijn etherlichaam snakt al een poos naar meer natuur om zich te kunnen opladen, dat voelde ik wel, maar kwam er niet goed toe om er naar te luister...