Een lege pagina
Een naamloos document, een lege pagina wat klinkt dat heftig. Maar geen zorgen hoor zo zwaar is het niet. Of toch wel??? Afgelopen winter had ik, ondanks het gebrek aan vorst, het gevoel te verstijven. Vast te roesten. Elke dag was een copy van de vorige. Oh ja werk genoeg zowel met Puur Lekkerland als met de kinderopvang. Soms zelfs zo veel dat ik een belangrijk ding uit het oog verloor. En achteraf denk ik, dat ik dat al een paar jaar aan het vergeten was. Want, hé je hebt een eigen bedrijf dat best lekker begint te lopen, je doet veel dingen er naast en hebt ook nog eens een leuk gezin. Dat klinkt toch perfect?! Maar toch dat ontevreden knagende gevoel. Mis ik iets? En dan ineens is daar een gebeurtenis die alles op zijn kop zet. Eind april worden we gevraagd om als beheerders op een Frans kasteel te gaan werken. De ideale baan voor ons. Veel vrijheid, uitdagend en in het buitenland. Iets waar we echt aan toe zijn. Het gaat allemaal zo snel dat we binnen een we...