Hoofd, Hart en Handen

 #1 Noem het een afwijking, maar mijn herinneringen zijn vaak gevuld met geuren en smaken. Zo hang ik gebeurtenissen op aan wat ik die dag at of komt er een herinnering boven als ik een bepaalde geur ruik. Keurig geordend zitten de herinneringen opgeborgen om bij het ruiken of proeven van iets meteen naar de oppervlakte te komen zodat ik ze in geuren en kleuren kan herbeleven.  Gisteren liep ik de kamer van mijn dochter in en werd ik getroffen door zo'n ervaring. Ik rook iets dat op rottende groenten leek maar ook iets van schroeilucht. Ik weet het, zeer raar om dat in de kamer van een puber te ruiken. Alhoewel je daar de meest bijzondere dingen kan aantreffen, maar dat is voor een volgend stukje. Die geur bracht mij plotsklaps terug naar het jaar 1990, 11 november, Dordrecht, 7e klas. Sint Maarten. We zijn net zingent langs de deuren geweest, een muzikale klas, dus driestemmig en in canon. De deuren in de wijk rond school gingen  snel open en de vaak oudere mensen keken ...

Iedereen kent ze wel, die stemmetjes. Soms luid en opdringerig soms zachtjes maar zeer hardnekkig. Je drukt ze weg, overschreeuwd ze zelfs maar het lukt ze niet om ze de baas te worden. "Nee, laat die promotie maar aan mij voorbij gaan, leidinggeven kan ik echt niet" "Ik hou niet van ouders op het plein, ze hebben het vast altijd over mij" "Ik ben die nieuwe broek eigenlijk niet waard"...... De stemmetjes kunnen van alles verzinnen om je rot te laten voelen. Het zijn draken die steeds weer hun koppen op steken en je dag verpesten. Maar er is hoop, want de tijd van Michael is aangebroken. Hij die vocht en overwon gaat ons de moe geven om nu ook onze eigen draak te verslaan. Hier onder volgen wat tips. Bij juist opvolgen en het tonen van je moed en doorzettingsvermogen zullen die groenen krengen zich terug trekken in hun holen en voel jij je sterker dan ooit! Welkom bij de spoedcursus "Hoe versla ik mijn draak?" * Als je een draak tegenkomt ...

W erken aan het innerlijk Werkt door naar buiten. Oordeel niet, luister slechts Houd van ieder. Ervaring van buiten Werkt door naar binnen. Vermijd niets, zoek slechts Weer niets af, verdraag slechts Tot het bereikt is. Rust in het innerlijk Heb lief naar buiten Klaag niet, lijd slechts Vraag niets, wacht slechts Tot je gegeven wordt. Ruw en hard kan november zijn. Harde winden met vrieskoude regens jagen de mensen terug in hun huizen. Behaaglijk en beschut. Hadden we rond de Michealstijd nog moeite om ons huis op te zoeken en afscheid te nemen van de zomer, nu zijn we maar moeilijk weer naar buiten te krijgen.  Kijk eens hoe een boom vanaf zijn top naar beneden rood en oranje kleurt, de levenssappen trekken zich van boven naar beneden terug. Ook de mens keert zich steeds meer naar binnen. En als in de natuur de levenssappen minder worden groeit bij ons het zielenzonnelicht, dat we in de zomer opdeden, steeds krachtiger. De lichtfeesten zull...

Het is half september en ik fiets met de kinderen terug naar huis. We hebben slechts een shirtje en korte broek aan, vanmorgen was het zonnige en nog aangenaam warm. De zon is nog krachtig en we halen herinneringen op van de vakantie in Frankrijk die toch al zo ver weg lijkt, maar de verhalen komen steeds weer boven. Alsof de kinderen met de verhalen de zomer nog even vast willen houden. Ook ik verlang eigenlijk nog naar de rust en ruimte van onze tent in Frankrijk. Alles was zo simpel en makkelijk. Zo heerlijk buiten.  Nu we fietsen valt het ons op dat de wind steeds harder in onze zij duwt en in het zuiden komen donkere grijze wolken snel op ons af. En gingen we met zomerweer van school weg, de donderwolken haalde ons in en  kletsnat kwamen we in guur herfstweer thuis. En diep van binnen voel ik dat ook daar de herfst is begonnen. Michael, geef mij de moed om deze herfst door te komen.  De onrust en beweging in de natuur is zo kenmerkend voor de herfst. Het o...

Hier is onze fiere Pinksterblom,  en ik zou hem zo graag eens wezen,  met zijn groene kransen in het haar,  en met zijn rinkelende bellen!  Recht is recht,  krom is krom! Belief je wat te geven voor de fiere Pinksterblom,  want de fiere Pinksterblom moet voortgaan! In de laatste weken is er in de natuur een ware ontploffing van groeikracht zichtbaar geworden! Je staat versteld van alles wat zich weer uit de aarde omhoog heeft gericht! In de weilanden komen allerlei kleine plantjes tevoorschijn, en zeker in de gebieden, waar de dieren op dit moment niet buiten mogen grazen, zie je een waas van kleur over het gras liggen. Zelfs fluitenkruid en koolzaad slingert zich al volop langs de wegen. Miljoenen bloemen openen zich iedere morgen weer om hun hart naar de zon te richten. Na de lange periode van kou en vocht, zoeken niet alleen de mensen naar de zon! Op onverwachte momenten kun je ineens een geur opvangen, die je doet verlangen naa...

Het viel me deze week voor het eerst echt op dat het al echt licht is al we naar school fietsen. En dat de knoppen in de bomen steeds dikker worden. De lente is weer aangebroken. Als kind keek ik vanaf kerst echt uit naar de lente en het paasfeest. Pasen was onlosmakelijk verbonden met de lente en kon mij niet snel genoeg komen. En ik merk  dat ik dit jaar weer kinderlijk uit heb gekeken naar de eerste knoppen aan de bomen en het morgenlicht als de wekker gaat. Kleine vlinders kriebelen in mijn buik als ik de hazen op hun achterpoten zie staan in de weilanden en waterhoentjes als malloten achter elkaar aan zie rennen. Het is Lente!! Moeder Aarde heeft haar wortelkindjes gewekt en brengt ze als bloesemkinderen naar de aardoppervlak. En zodra de natuur begint uit te lopen is de tijd voor het Paasfeest aangebroken, het feest van de opstanding uit de doodse materie. Het zal niet verbazen dat, net als zoveel nu christelijke feesten de oorsprong echter ver voor de komst van Christus l...

Dinsdag 14.45 uur en ik sta op een zonnig schoolplein te wachten op het einde van de eerste schooldag. De bel. De eerste kinderen stormen naar buiten. Ik kijk naar de deur  en zie mijn meisje met rode wangen en haar armen vol spullen naar buiten stappen. Druk ingesprek met een blond meisje. Ze ziet mij en komt naar mij toe rennen. "mam mam mam, het was echt heeeeel leuk, we hebben leren weven, getekend en buiten gespeeld... " Ze ratelt nog even door. Daar komt ook Saul naar buiten, samen met een jongen. Ik vang nog net zijn tas en jas en hoor bij het voorbij rennen iets over een speelafspraak. Binnen 5 minuten zijn al mijn angsten en twijfels weg die 6 weken als een steen in mijn maag lag. Op de weg terug zien we lama's  in de wei staan......

"Mam, zag je dat? Ik sprong zomaar in het diepe zonder kurk! Ik vond het eng maar deed het toch en nu kan ik het!" Je bent geweldig Davita.  En wat hoop ik dat ik iets van jou moed mag overnemen als wij straks in het diepe springen. De afzet is gedaan, we zweven nu boven het water, maken ons klaar om na de zomervakantie de duik af te maken en we komen boven in een nieuwe tijd. Het stond deze week in de schoolmail,  'Saul en Davita gaan naar de Rudolf Steiner school in Krimpen aan de ijssel' dus nu is het officieel. Ik heb het drie keer over gelezen, dat het daar nu zo zwart op wit stond voor het eerst was raar. Tot die tijd zat het in mijn hoofd en bespraken we het samen thuis. Maar ik had het nog aan bijna niemand verteld. Misschien om dat de knoop echt doorhakken zo eng is.  Eens een Vrije school kind altijd een Vrije school kind, dat werd er gezegd toen wij na 12 jaar de school verlieten. En ze hadden, in mijn geval gelijk. Ik vond mijn eers...