Hoofd, Hart en Handen

Zondagavond, morgen begint voor de kinderen weer een nieuw schooljaar. Het was een lange, voor sommige te lange vakantie. Om eerlijk te zijn verlang ik heel erg naar de regelmaat van een school week. Vak antie is heerlijk maar ook erg vermoeiend. Dinsdag ochtend als iedereen voor het eerst weer op school is, ga ik met een kop thee en koptelefoon in de zon (hoop ik) zitten en geniet ik van het feit dat ik voor het eerst in 9 weken weer even echt alleen ben. Die koptelefoon heb ik wel veel op gehad de afgelopen 3 weken. En niet met muziek maar omdat ik weer lekker enthousiast naar podcast heb geluisterd. Wat is een podcast? Juist, voor wie echt nog geen idee heeft of ooit wel het woord gehoord heeft maar nog geen ervaring er mee heeft. Een podcast is een audiouitzending die je kunt downloaden en op elk moment kunt beluisteren. Een soort radio gesprek. Een podcast kan eigenlijk over van alles gaan. Sport, nieuws, lifestyle, maar ook spannende verhalen die veel weg hebben van de ...

Wat kan ik toch leuk schrijven over moestuinen of oesterzwammen, maar ik schrijf nou nooit eens wat over die twee zwammetjes die er echt toe doen in mijn hart. Vandaag een stukje over mijn kind. Mijn jongste, mijn dochter, Davita.  Ik had een gesprek met haar juf vorige week. Over toetsten, uitslagen en ander geneuzel waar ik eigenlijk niet zo veel mee heb. Ik vertrouw de juf en haar team dat ze er alles aan doen om Davita zo goed mogelijk begeleiden en er uithalen wat er in zit. Hier dus ook geen cito stress moeder of extra oefenen om goed te scoren. Het komt wel als het er in zit en zo niet dan niet. Davita houdt van leren, is leergierig. Ze is op haar best als ze dingen kan doen. Tekenen, houtbewerking of gym daar liggen haar kwaliteiten. Soms voelt ze zich minder waard omdat er zo veel +kinderen in de klas zitten bij wie alles vanzelf lijkt te gaan. Terwijl zij haar eigen mappen heeft en apart van de klas werkt op haar eigen tempo. Ik vind het prima, ben blij dat ze haar e...

It's alive...... Dat je energie krijgt van koffie weet iedereen wel, maar dat je er ook reuze schimmels mee kunt kweken is voor vele nieuw. Omdat ik me soms verveel en gewoon nieuwe dingen wil uitproberen ben ik eens aan de slag gegaan met het kweken van oesterzwammen. Ik ken de Rotterzwam al een poos. Een super leuk bedrijf dat zich als doel stelt om zo veel mogelijk producten te hergebruiken. Zo verzamelen ze koffieprut om het te gebruiken voor de kweek van oesterzwammen. Ook verkopen ze growkits waarmee je zelf thuis op het aanrecht je eigen zwammetjes kunt kweken. En dat ben ik dus ook gaan doen. Eigenlijk is het heel simpel. Ik kocht 2 zakjes broedsel (gedroogde schimmel). Ik wil een experiment doen met een emmer met alleen koffieprut en een emmer met koffieprut en gft afval.  Prepareerde 2 emmers met deksels van 5 liter, maar kleiner (2,5liter) kan ook. Week 1: Laagje koffieprut met broedsel mengen. In de tweede emmer voeg ik ook nog wat groenten schillen toe....

Ik vind mezelf nog lang geen expert op het gebied van moestuinen, maar ik vind het wel leuk om zo nu en dan wat met jullie te delen. En zoals met zo veel zijn er net zo veel meningen als er tuintjes zijn dus doe ik het in de ogen van vele vast niet zo als het hoort. Maar ik hou mezelf maar voor; het feit dat je met je handen in de klei zit is al top dus echt fout kan je het niet doen. Dus vertrouw op jezelf en op moeder natuur die helpt je vast ook wel. Vandaag wil ik iets vertellen over MULCHEN. onze zuiderburen spreken het uit als Mulsjen maar ik hou het op een harde 'ch' klank. Mulchen dus...... of zoals mijn moestuinbuurmannetjes het zeggen, die rommel op de aarde. Heb je ooit in de natuur een kaal stuk aarde gezien? Herstel, vruchtbare aarde, want ja de woestijn is kaal en leeg maar daar groeit ook bar weinig. De aarde heeft een soort natuurlijke schaamte. Ligt het er bloot en kwetsbaar bij dan begint het zich snel te bedekken om zo weer warm en beschermd te worden...

Z onnelicht doorstroomt De wijde ruimten. Vogelenzang doortrilt de lichte luchten. Plantenzegen ontkiemt Aan ’t aardewezen. En mensenzielen verheffen zich Met dankgevoelens Tot de goede geesten Van de wereld. R.S.  Het jaar is rond. Mijn eerste moestuinjaar. En wat voor een jaar. Volgens de mannetjes op de tuin was het de droogste en warmste zomer in jaren. Die maar niet ophield ook. Niks groeide zoals het moest groeien en de opbrengsten waren zeer slecht. Lange gezichten en veel gemopper heb ik gehoord afgelopen zomermaanden. Ohja? Nou ik heb het toch heel anders ervaren gelukkig. Misschien is dat mijn onbevangenheid en heb ik geen enkel referentiekader maar ik heb een top jaar gehad. Ik wil jullie graag vertellen wat de tuin mijn nog meer heeft opgeleverd naast de bergen uien, groenten en fruit. Want er is meer. Een jaar geleden schreef ik dat die hele moestuin één grote wilsoefening voor mij zou worden. Daar had ik toen gelijk in. Alleen wa...